To prawda, że w rodzicielstwie najtrudniejsza jest komunikacja. Słowa, które wypowiadamy do dziecka mają wielką moc. Odpowiednio dobrane mogą zdziałać cuda, a nietrafione skrzywdzić je i zniechęcić. Nasze dzieci zostają ze słowami, którymi ich opisujemy. Szukają naszej akceptacji, więc to, co do nich mówimy w dzieciństwie, staje się ich głosem w głowie, który będzie im towarzyszył w dorosłym życiu. Jestem taki, jak mówisz, Mamo, więc proszę mów o mnie dobrze. To dlatego tak ważne jest, aby wiedzieć, których słów unikać, a które warto zapisać i zapamiętać. 

Dobieraj słowa mądrze, czyli jak komunikować się z dzieckiem?

Słowa, które płyną do Twojego dziecka, wpływają na jego zachowanie, kształtują obraz świata, uczą szacunku i pomagają radzić sobie z problemami. Mów do dziecka tak, by czuło się wartościowe, kochane, silne i wyjątkowe. 

UZNANIE ZAMIAST POCHWAŁY

Zamiast pochwał bazujących na przymiotnikach, wyraź uznanie dla konkretnego czynu dziecka. Nie mów, że jest dzielne, ale zauważ, że syn stanął w obronie słabszego.

SZCZEROŚĆ ZAMIAST OSĄDU

Zamiast upominania, krytykowania i przyklejania etykiety, opowiedz o swoich własnych potrzebach. Wymień: jak mogłeś się tak zachować na: chcę poznać Twój punkt widzenia i towarzyszące Ci myśli.

ZAINTERESOWANIE ZAMIAST PORÓWNAŃ

Zamiast porównań z innymi i szukania różnic, doceń niepowtarzalność i postaw na szczere zainteresowanie. Nie komunikuj, że Janek potrafi, a Ty nie, ale zacznij od: chciałbyś, abym pokazała Ci sposób na szybką naukę liczenia?

NIE WYKORZYSTUJ WIĘZI

Nigdy nie wykorzystuj Waszej więzi do osiągania swoich celów. Nie obwiniaj dziecka i nie stosuj zwrotów: łyżka za mamusię, ponieważ to odbiera dziecku przestrzeń na własne decyzje i sprawia, że przestaje sobie ufać. Dziecko czuje się bezsilne i często zmusza się do tego, by być takie, jak chcemy, a nie takie, jakie naprawdę jest, czyli sobą. 

Rozmowa jest wymianą, a słowa, które wypowiadamy, powinny być zrozumiałe, szczere i płynąć prosto z naszego serca. W komunikacji z dzieckiem kluczowa jest empatia, zrozumienie i akceptacja emocji oraz myśli rozmówcy, dlatego pozwólmy naszemu dziecku wyrazić swoje potrzeby i bądźmy otwarci na kompromisy. Nie zawsze musimy się we wszystkim zgadzać. Najważniejsze, żebyśmy w takiej chwili potrafili opanować emocje swoje i dziecka oraz nie nadinterpretowali tego, co do nas mówi. Pamiętajmy, że język wyraża to, co mamy w głowie, a to co mówimy, rezonuje w drugim człowieku. Używajmy słów skrzydeł, które dodają pewności siebie, budują poczucie własnej wartości i rozwijają piękną, zdrową relację, a nasza komunikacja stanie się wspaniałym polem wzajemnej motywacji i wsparcia.